سهراب مرده است
گفتم : هزار سال گذشت از سرودنِ
رزم میان رستم و سهراب
ای عجب !
گفتا : دریغ و درد!
سهراب مردگان
بعد از هزار سال
چونان غریو دسته ی زاغان رو سیاه
عیسای ناصری را با خاطری نزار
روزی هزار مرتبه بر دار می کنند
اما به روغنی
اندام سرد او را تیمار می کنند